در گرامیداشت جهانی شاعر نامدار ایران زمین "مولانا جلال‌الدین رومی" رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دمشق روز چهارشنبه نشستی ادبی تحت عنوان "از قونیه تا شام" با حضور جمع کثیری از روشنفکران و اندیشمندان سوریه، ترتیب داد.

به گزارش خبرنگار ایرنا، خانم "عصمت اسماعیلی" استاد ایرانی "ادبیات فارسی" در دانشگاه‌های سوریه، در سخنانی با عنوان "جلال‌الدین رومی در سرزمین شام و تصویر شام در شعر او"، به بررسی مراحل سیر و سلوک این عارف گرانقدر پرداخت .

اسماعیلی گفت: مولانا دو بار به شام سفر کرد. نخستین بار در دوران کودکی و پیش از رسیدن به مقام عرفانی به همراه پدر رهسپار شام شد و بار دوم به هنگام جوانی برای کسب علم و دانش به دیار شام و حلب آمد.

به گفته‌ی این پژوهشگر ایرانی، شام در شعر و ادبیات مولانا حضور بسیار دارد و اشاره‌ی آثارش به "شام" نشان می‌دهد که نگاه مولوی به این سرزمین، نگاه یک گردشگر نبود، بلکه حضورش در شام، خاطره‌یی زیبا و چونان تولدی نوین بود.

اسماعیلی همچنین به رابطه عمیق مولانا با استادش "شمس تبریزی" اشاره کرد و گفت: دیوان شمس تبریزی از رابطه‌ی مستحکم و عاشقانه‌ی این دو انسان والا حکایت‌ها دارد.

به گفته‌ی این استاد ایرانی، دوری مولانا از شمس که ناشی از رفتار برخی مریدان متعصب و حسود بود، مولانا را بسیار آزرده ساخت، اما این دیری نپایید که اختلافات زدوده شد.

وی افزود: مولانا پس از بازگشت دیگر بار از دمشق به قونیه، به موسیقی و شعر روی آورد و به نشانه‌ی ارادت به استاد خویش، شمس تبریزی، اشعاری سرود و پس از وفات شمس تا آخر عمر لباس عزا بر تن کرد.

خانم اسماعیل همچنین به دیدار مولانا در دمشق با "محی‌الدین بن عربی" عارف شهیر جهان عرب اشاره کرد و گفت: ابن عربی، مولانا را تشویق کرد که در دمشق اقامت گزیند.

به گزارش خبرنگار ایرنا، "عیس العاکوب" پژوهشگر سوری و استاد ادبیات فارسی نیز در سخنانی در این نشست ادبی، در عظمت شخصیت مولانا جلال‌الدین رومی سخن گفت.

عاکوب تصریح کرد: سلاطین در قرن نهم می‌گفتند، "مولانا پیغمبر نبود، اما کتاب داشت"، زیرا فرهنگ مولانا، فرهنگی اصیل بود که از منابع فرهنگی اسلام سرچشمه گرفته بود.

وی افزود: "مولانا در عصر خود یک شخصیت فرهنگی مشهور بود و با همه‌ی فرهنگهای دورانش آشنایی داشت. وی شخصیت بزرگی بود که سلاطین را درس می‌داد و آنان را به مهربانی با فقرا امر می‌کرد".