موئسس مرکز تصوف و عرفان اسلامی در استرالیا در نامه دوم خود به کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی سه پیشنهاد جهت اشاعه افکار مولانا با هویت ایرانی ارائه کرد.
به گزارش خبرنگار فارس به نقل از پایگاه اینترنتی سال بزرگداشت مولانا، «فاطمه مجد ناصری» دکتر روانشناس و موئسس مرکز تصوف و عرفان اسلامی در استرالیا که دغدغه مولانا دارد و در خارج از کشور مشغول فعالیت برای اشاعه افکار مولانا است نامه دوم خود را با سه پیشنهاد به کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی ارائه کرد.
وی در این نامه آورده است: بهدنبال نامه قبلی خود در مورد بزرگداشت مولانا و کوتاهی ایران در یونسکو که بهعنوان شکایت در مجلس بهثبت رسیده است، بهدلیل عدم اقدامات لازمه که در نامهام به آنها اشاره شده بود، لازم میدانم مجددا مطالبی را مطرح نموده و توجه مسولان را به چند نکته جلب کرده و ضمنا پیشنهاداتی در این باره ارائه دهم.
موئسس مرکز تصوف و عرفان اسلامی در استرالیا پیشنهاد اول را اینطور مطرح کرد: از طرف ایران قطعنامهای صادر شودکه ترجمههای اشعار مولانا مستند گردد مبنی بر شمارهبندی نیکلسون، زیرا با محبوبیت مولانا، انتشارات ترجمههای اشعار مولانا در خارج بهطور روزافزون ازدیاد پیدا کرده، ولی متاسفانه تعداد بسیار قلیلی پیغام عرفانی مولانا را یا درک ویا ترجمه میکنند. ترجمهها بیشتر مطابق ذوق سکولار غرب است و احتیاج مبرمی وجود دارد که جنبه ارشادی وعرفانی و مذهبی مثنوی حفظ و حمایت شود وسخنان مولانا بخصوص در مثنوی تحریف نشود و چون اشعار اصلی به زبان فارسی است لذا مسولان ایرانی میبایست پیش قدم شده و آنها را مستند کنند. در این صورت وقتی کسی در غرب دست به کار ترجمه میزند و از عطف بهشماره خودداری میکند آن نشانه وفادار نبودن به متن اصلی است. بابت مثال دو ماه قبل در کنفرانس بین المللی مولانا در ترکیه که بنده شرکت داشتم وقتی سخنرانی از امریکا در یکی از جلسات ترجمه بیتی از مولانا را ذکر کرد که بهگوش سخنران ترکی درست نیامد، از اولی پرسید این کدام شماره است و او هم شماره داد و دومی یادداشت کرد. بنا بر این، اقدام به مستند کردن اولین قدم است و اعلامیه مستند کردن اشعار برای ایران، ترکیه، افغانستان که اسلامی هستند قاعدتا نمیبایست اشکالی داشته باشد زیرا هدف حفظ اصالت اشعار است و آن هدفی مشترک است و در این راه ایران لازم است پیشقدم شود.
وی گفت: نگرانی من از این است که اطلاع دارم که چندتن از مترجمین در امریکا شروع به ترجمه مثنوی کرده اند در حالی که اکثر آنها فارسی نمیدانند.
مجد ناصری در پیشنهاد دوم خود میگوید: پیشنهاد دوم من این است که دولت ایران دو بار در سال (یا بیشتر) کلاسهای چند واحدی مولاناشناسی و کلاس های فارسی چند واحدی در سطح های مختلف 1و2و3 برای اساتید دانشگاه های خارج، مترجمین و نویسندگان برای یک ماه بطور رایگان یا با مخارج خیلی کم تشکیل داده و شرایط را برای آمدن آنها به ایران آسان نموده و حتی کمک نماید.
در این صورت دانشگاهیان که تعطیلات یکی دو ماهه دارند میتوانند بهایران بیایندکه هم فاسی یاد بگیرند و هم آنهایی که فارسی میدانند از کلاسهای مولاناشناسی بهرهمند شوند. من فکر میکنم تعداد زیادی از ایرانیان خارج از کشور هم علاقمند خواهند بود که از این فرصت استفاده کنند. هر چه بیشتر بیایند برای توسعه زبان و ادبیات و عرفان و اسلام بهتر است.
وی به عنوان پیشنهاد سوم میگوید: من این است که بودجهای در نظر گرفته شود برای چند تن از بهترین مولانا شناسان ایرانی برای استخدام مترجمانی که آشنایی به این مطالب دارند تا مولانا شناسان بتوانند آثار مولانا را به کمک این مترجمان به زبان لااقل انگلیسی و فرانسه در آورده و آنها منتشر شود تا هم مردم دنیا بتوانند با اعتماد به این ترجمههایی که از کشور و زبان اصلی مولانا بدستشان میاید بهرهمند شوند و هم ایران نقش خود را در صحنه جهانی ایفا نماید.
موئسس مرکز تصوف و عرفان اسلامی در استرالیا درباره اهداف این اقدامات در نامهاش گفت: هدف از این اقدامات این است که ایران بنا به مسئولیت خود بپاخیزد و جای خود را در صحنه جهان به عنوان کشوری که فرهنگش با اینهمه عارف نامی عجین است، باز کند و با برنامهریزی صحیح و واقعی عرفان اسلامی و زبان فارسی را توسعه دهد و نقش خود را در تاباندن نور عرفان به دلهایی که در جستجوی معنویت هستند ایفا نماید و چون آفتاب درخشانی، نور عرفان را درسراسر جهان پخش کند. من بهوضوح در خارج شاهد هستم که اکثر مردم پس از آشنایی و درک عرفان و تصوف بطرف اسلام کشیده میشوند.
