استاد دانشگاه شهید بهشتی گفت: اتحاد و عینیت انسان با هستی مطلق، بقا و جاودانگی در آثار مولانا مکرر و ملموس است.

به گزارش خبرگزاری فارس، به نقل از ستاد خبری کنگره بزرگداشت هشتصدمین سال تولد مولانا، محمد باقر عباسی همزمان با دومین روز برپایی کنگره بزرگداشت مولانا با حضور در تالار شماره 2 سالن کنفرانس اسلامی پیرامون دلیل جاودانگی و آثار مولانا سخنرانی کرد.

وی با اشاره به شماری از دلایل فلسفی مطرح شده در آثار مولانا که بیانگر میل به جاودانگی و آگاهی از جاودانگی اوست گفت: با مرور جمله آثار مولانا به نظر می‌رسد که بتوان گفت: مولوی نفس را و روح را حادث نمی‌داند و به قدیم بودن نفس معتقد است. پس برای بدون و تن شانی قایل نیست که به دنبال آن نباودی تن را پایان کار و راه آدمی بداند.

وی ادامه داد: از نگاه مولوی، روح امری کاملا بیگانه با بدن است. مولوی بدن را خار جان و سگ نگهبان روح می‌داند و به همین دلیل همراهی آن دو را همراهی ضد و همنشینی‌ای عذاب آور و همراه با شکنجه تلقی می‌کند. او می‌گوید هر که را با ضد خود بگذاشتند/ آن عقوبت را به جد بگذاشتند. یا می‌فرماید قیمت همیان و کیسه از زر است/ بی‌زر و همیان و کیسه ابتر است.

عباسی در خاتمه گفت: در نگاه اهل معرفت هیچ چیز جز هستی مطالق سهمی از « بود» ندارد و حضور همواره در عرصه‌ای که مقابل ظاهر است اتفاق می‌افتد. بنابراین وقتی اهل معرفت انسان را اینه و مظهر هستی مطلق بدانند از حیث اتحاد و عینیت انسان با هستی مطلق، بقا و جاودانگی او تعبیر می‌شود و این تعابیر در آثار مولانا مکرر و ملموس است.
کنگره بزرگداشت هشتصدمین سال تولد مولانا از ششم تا دهم آبان ماه امسال در تهران ، تبریز و خوی برگزار خواهد شد.