یک مولویشناس پاکستانی گفت: مولوی به عنوان سراینده مثنوی، شگفتترین و ممتازترین فرد از دایرهالمعارف تصوف اسلامی است.
به گزارش روز دوشنبه خبرنگار ایرنا، "محمد ناصر" در کنگره بینالمللی هشتصدمین سال تولد مولانا افزود: در هشت قرن گذشته، صدها کتاب و مقاله درباره زندگی، شخصیت، شعر، اندیشه و هنر مولوی نگاشته شده و باز هم حکایت عشق و علاقه به مولوی پایان ندارد.
وی با تاکید بر جایگاه رفیع این عارف نامی و شاعر فارسی زبان اظهار داشت: مولویشناسی در شبه قاره هند هرگز از رونق نیافته است.
این نویسنده، مترجم و مولوی پژوه گفت: زمانی که مغولان سراسر ایران را به غارت بردند، مولوی شمع امید را فروزان نگاه داشت.
وی دراینباره افزود: وقتی اسلام و زبان شیرین فارسی در کنار همدیگر وارد شبه قاره شدند، دیری نگذشت که فارسی به عنوان زبان ادبی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و حتی رسمی درباری حاکمان مسلمان اهمیت و محبوبیت فراوانی به دست آورد.
این مولانا پژوه با یادآوری نام اقبال لاهوری، پیرو راستین مولوی گفت:
سراسر جهان فارسی زبان، اقبال را به نام "رومی عصر" میشناسد.
ناصری اظهار داشت: اقبال در اوایل قرن ۱۴زمانی که کشورهای اسلامی زیر سلطه اروپاییها بودند، با هدف بیداری جهان اسلام و آزادی از پنجه استبداد با استفاده از اندیشههای ملکوتی مولوی، به سرودن پرداخت.
به گفته وی، اگر اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و ادبی سده هفتم و قرن چهاردهم هجری را مقایسه کنیم، یکسانی و همرنگی دو دوره چشمگیر است و جالب این که افکار و آثار مولوی در طول قرون گذشته در شبه قاره، کانون توجه و رهایی بخش بوده است.
