خسرو احتشامی گفت: ضروری است که مولانا و آثار تابناک او را به نسل امروز معرفی کنیم و از آنچه پیش از این انجام میگرفت و حتی در دانشگاههای امروز ما انجام میشود، فاصله بگیریم.
خسرو احتشامی، شاعر و غزلسرا ضمن بیان این مطلب در گفت و گو با ستاد خبری کنگره بزرگداشت هشتصدمین سال تولد مولانا گفت: بخشی از تلاش صاحبنظران و اهل قلم در گذشته معطوف به نسخه شناسی، تقدم و تاخر نسخ و تصحیح آثار مولانا بود و پس از این مرحله آنچه در این عرصه به دانشگاهها راه یافت تا در اختیار دانشجویان گذارده شود متمرکز شد بر دلبستن به گشودن معنای واژهها و چگونگی دستور زبان و موارد ظاهری اثار مولانا که بسیاری از جوانان را از نفس انداخت و دلزده کرد.
مولف کتاب «شکوه علوی در تغزل صفوی» اضافه کرد: نباید این نکته را از یاد برد که نسل جوان امروز میتواند با مولانا زندگی کند و راههای چاره مشکلات و مسایل خود را در آثار او پیدا کند. تاویل و تفسیر هرمنو تیکی اندیشههای مولوی در عرصه علوم اجتماعی و روانشناختی با بهرهگیری از نقدها و نوشتارهای روشمند، همان چیزی است که مخاطب جوان امروز را جذب و راهنمایی میکند.
احتشامی تصریح کرد: آنچه پشتوانه آثار بزرگانی چون مولانا، حافظ، عطار، سعدی و ... است، رگههای عظیم قرآنشناختی است. به عبارت دیگر آثار این بزرگان حاصل تقطیر این کتاب الهی است و میتواند با شیوههای صحیح مخاطبشناسی در اختیار جوانان قرار گیرد تا انها فرهنگ اینده را طرحریزی کنند و بنیاد بگذارند.
شاعر مجموعه «یاقوت انارستان» با اشاره به فروش میلیونی ترجمه اشعار مولانا از سوی خوانندگان غربی گفت: نباید زیبایی هنر، اندیشه و تفکر مولانا را در دانشگاهها واگذاشت و با محدود ساختن تحلیل آثار مولانا به قواعد دستور زبان و لایههای ظاهری، جوانان را از این آثار تابناک محروم کرد.
کنگره بزرگداشت هشتصدمین سال تولد مولانا از ششم تا دهم آبان ماه امسال در تهران، تبریز و خوی برگزار خواهد شد و جلوه خاصی به این غزلها میدهند که آنها را از غزل دیگر شاعران بزرگ غزلسرای فارسی متفاوت میسازد؛ غزلی که زیباترین و دلنشینترین شعرهای عاشقانه فارسی را باید در آن یافت، عاشقانههایی که در غزلهای مولانا جلالالدین محمد بلخی به گونه دیگری جلوهگر میشوند و فضای روحانی ویژهای پدید میآورند که در آن همه چیز جلوهای آسمانی دارد. به عبارت دیگر در غزلهای مولانا عشق و عرفان چنان در هم آمیخته است که انگار همیشه و در همه حال و همه جا چنین بوده است.
این شاعر و منتقد یادآور شد: از سوی دیگر مرجع غزل و مدیحههای شاعران یا معشوق است یا ممدوح و شاعران یا در ستایش معشوقاند یا در ستایش ممدوح، جز مولانا جلالالدین محمد بلخی که غزلهایش مرجعی جز معبود ندارد و عشق زمینی به گونهای که در غزلهای دیگران، به ویژه سعدی و در پارهای از غزلهای حافظ وجود دارد، به چشم نمیخورد. اما آنچه غزلهای مولانا را از غزلهای دیگر شاعران فارسی متمایز میکند همانا جوششی بودن آنهاست و به همین دلیل نیز غزلهای مولانا غزلهایی است طبیعی که از فطرت شاعتری وی سرچشمه میگیرد و به ندرت در آ»ها میتوان نشانی از تصنع دید، حتی در شعرهایی که به گونهای ریشه در بازیهای زبانی دارند.
وی در پایان گفت: اکثر غزلهای خوب و دلنشین مولانا در وزنهای ضربی سروده شدهاند، وزنهایی که با آهنگ و موسیقی خاص خوانده میشوند و این موسیقی دقیقا برخاسته از رفتار مولانا با کلمات است، آنگونه که میاندیشد و جهان را میبیند.
کنگره بزرگداشت هشتصدمین سال تولد مولانا از ششم تا دهم آبان ماه امسال در تهران، تبریز و خوی برگزار خواهد شد.
