ابراهیم ممتاز گفت: خواستگاه مولانا بی‌هیچ تردیدی سرزمین مقدس ایران است.
ابراهیم ممتاز محقق، پژوهشگر ادبی و استاد دانشگاه ضمن بیان این مطلب به ستاد خبری کنگره بزرگداشت هشتصدمین سال تولد مولانا گفت:‌در تمام تذکره‌ها و کتب تاریخی به بلخی بودن وی اشاره صریح شده و در این امر هیچ محقق ایرانی و خارجی تردیدی ندارد.

ممتاز افزود: بلخ چنانکه همه می‌دانیم به مانند شهرهای بخارا، سمرقند، غزنین، هرات و دیگر شهرهای خراسان وسیع و پهناور، در قرن‌های پنجم، ششم و هفتم، شهری از شهرهای خراسان بزرگ محسوب می شده و البته خراسان آن زمان نه به اندازه خراسان فعلی که چند برابر بزرگتر و وسیع‌تر بوده است.

این عضو هیأت علمی دانشگاه تصریح کرد: خراسان فعلی و بخش وسیعی از کشورهای تازه استقلال یافته ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان و تمام خاک افغانستان، بخشی از خاک پاکستان و سیستان که آن زمان نیم روز خوانده می شد همه و همه خراسان بزرگ را تشکیل می‌دادند.

این استاد دانشگاه که کتاب گزیده های زیبای ادب فارس را نیز زیر چاپ دارد تأکید کرد: وقتی دولت سامانیان در قرن پنجم قدرت خود را از دست داد و دو دولت ترک یعنی غزنویان و سلجوقان، بر بیشتر قلمرو ایران حاکم شدند برای کسب مشروعیت، خود رابه مرکز خلافت بنی‌عباس نزدیک کردند تا بتوانند بر سرزمین ایران حکومت داشته باشند.
ممتاز گفت: این نزدیک شدن به مرکز خلافت خراسان و نواحی عراق را به یکدیگر نزدکتر کرد. البته عراق، مرکز، غرب ایران و نواحی آذربایجان تا قفقاز را شامل می شد.